„Tekst podręcznika jest skondensowaną formą prowadzonych przeze mnie wykładów z historii wychowania dla studentów I roku studiów pedagogicznych. Pod względem chronologii uwzględnia tylko najważniejsze – jak się wydaje – zagadnienia z dziejów wychowania i myśli pedagogicznej w Polsce na tle dziejów powszechnych od zmierzchu epoki renesansu, a więc od końca XVI w., aż po współczesność, czyli do wybuchu II wojny światowej. Nasza edukacja dorastających pokoleń, dzieci i młodzieży, podobnie jak w latach wcześniejszych, tak w czasach nowożytnych i najnowszych, otwarta była na te wszystkie nowe prądy i kierunki kształcenia i wychowania, jakie rozwijały się w Europie w kontekście zachodzących w niej przemian społecznych, politycznych i ekonomicznych, które na gruncie polskim przybierały nieco inne kształty, ale najczęściej były doskonale czytelnym świadectwem naszego bliskiego związku z głównymi nurtami europejskiej pedagogiki i otwarciem na wszelkie nowości, jakie sprzyjać miały postępowi w doskonaleniu jakości kształcenia i wychowania na wszystkich szczeblach i na różnych poziomach krajowej edukacji”. (Ze wstępu)
