Książka ma za zadanie przybliżyć postać profesor Janiny Doroszewskiej, która zapisała się w historii PIPS-u wieloma zasługami organizacyjnymi i znacznym dorobkiem naukowym. Była twórczynią działu przewlekle chorych i kalekich w PIPS-ie, wicedyrektorką Instytutu w latach 1963–1970, najbliższą przyjaciółką i spadkobierczynią spuścizny po Marii Grzegorzewskiej. Autorka wykorzystała w pracy materiały archiwalne PAN, pamiątkową korespondencję Janiny Doroszewskiej z Różą Elżbietą Czacką, założycielką Lasek, świadectwa rodziny, uczniów, współpracowników i znajomych. Dokonała również merytorycznej charakterystyki najważniejszych dokonań naukowych Janiny Doroszewskiej i jej poglądów pedagogicznych oraz cech osobowościowych.